Nou daar zit je dan tussen stapels medicijnen en uitleg erover en glazen water met je stokken naast je daar zit je dan mooi naar buiten te staren niet bij de pakken neerzitten de pakken medicijnen gewoon zitten naar buiten kijken naar de planten op het dak die bijna niet gebloeid hebben behalve de wilde de aanwaaiers en de kadootjesplanten, plus het zogenaamde onkruid teelde wierig of weelde tierig net als ik als kersverse arthipstar sinds afgelopen donderdag mun heup versplinterde door een schimmige valpartij boven in het donker. Nog geen week geleden zwabberde ik rustig met mun stokmaatje door de straten, zwabberde, zwierde, beter gezegd dankzij Christopher Walken met Fat Boy Slim, die clip datti door het hotel zweeft,en dat lopen van hem als je daar aan denkt wow wat een kick dat helpt altijd, dat loopje is een loop naar een beter gevoel een andere wereld met mun gemurmur so Hum So Hum So Hum hhmmm wou dattikemdat shit hoe, dat ik hem niet duidelijk kan maken, thanxxx Christopher, dankzij jou kan ik zweven door de straten met everybody loop ti loop everything is loopty light, dat blijkt, het heeft uiteindelijk gewerkt, de kleine loop heeft de grote flipflop veroorzaakt, precies zoals ik gehoopt had, lang op gewacht, in een keer raak, van Evil naar LivE, hoe doe je dat? Wat een bak! Komt allemaal later aan de beurt, en uitgebreid!

Oeps verkeerde plaatje, but who cares deze is toch ook leuk, en hip, voor een kersverse Arthipstar, een zeep-aardje zeepaardje? Soap-art, daar hou ik van. Mijn collectie glazen diertjes wel eens gezien? Nee zeker. Zeepaardjes en eenhoorntjes in alle soorten en houdingen, lang voordat het een hype werd. Eenhoorns en dessins van gatenplanten, flamenco’s, ze duizelen je tegemoet en de zeepaardjes komen nu opdoemen mind my words; hoe tekenend voor deze tijd, dat gehunker naar en gedroom over eenhoorns. Unicorn, Universe, In U Verse the Loverution, et voila, de zeepaardjes de wrange conclusie van soapserie snap je nem, waar was ik gebleven, o ja, tuurlijk, mun stok mun stok waar issi nu weer, my kingdom for a cane! Bij m’n apotheek hangt ook een Unicorn aan de gevel, een hele mooie, en binnen zijn er nog een paar. Altijd al.

Mun stok ter hand nemen alsof het een dans is natuurlijk is het een dans een spel een dans so hum, so hum, so humbless bless U darling ook al mis ik die stok nu mun maatje mun ordic walker want er is er maar eentje van, een blauwe aluminium dunne, verstelbare sierlijke wandelstok, stukken eleganter dan die twee strompelstokken van nu met overdesignde rubber handvatten met dat ergonomische linksrechts erin gegoten reuze onhandig altijd de verkeerde, die je pakt, andersom, verkeerd om, zere verkrampte duimspieren nu al, en al met al met én bij dikkere truien of meerdere laagjes alles stroopt alles op, en met dunne kleren vallen ze juist weer van je pols als je een hand uitsteekt en dan moet je ze weer oprapen met de Reacher, een knijpstok, een werkelijk prachtig functioneel design, een grappig object, zou iets voor Maurice zijn uit Murphy Slaw, ik maak wel een fotootje, van Lilja Bjork gekregen, die reacher, ja idd grappige naam, zo positief, maar het vergt enige oefening en behendigheid de krompelstok op te rapen met die reacher, je reacht het object wel, maar je kan het niet bevatten, de naam grijpstok is dus ook een miskleun, maar weer handig bij het uittrekken van kousen en sokken. Uitkleden gaat ook al zo langzaam en klunzig of ligt dat aan mij, ben ik nou zelf zo klunzig en komt het nu aan ’t licht? Tja misschien waar. Miss Chien. Chien ne va plus. Cést Autre Chien. Go Dog waiting waiting for Godot scheelt niet veel, nou ja who cares, voorlopig nog niet klaar met naar buiten kijken naar de najaarsvibraties heel anders in september goud en sprankelend vochtig licht La Vache qui rit zo van wie het laatst lacht lacht het best, (had je daar nou het zeepaardje weer?) met dromerige glanzende ogen vol verzadigde luchten en herfstgeuren zo licht in de ochtend zo zwaar in de avond zwoel zoel, Krapp’s Last Tape gevoel, binnen scharrelen met je stokken strompelend ijsberen om niet te verstijven mun lievelingsmaand September met een hoofdletter ja daar kan ik niet genoeg een punt van maken, maanden moeten met een hoofdletter en wat mij betreft dagen van de week ook en de jaren, ach cijfers doen niet aan hoofdletters, anders moest je ook iets met jaartallen, het bepaalt toch je leven of je wil of niet Maandag Dinsdag Woensdag Donderdag Vrijdag Zaterdag Zondag en dan is er het tegengif het tegengas, op je innerlijke jukebox. Djoeboks zei iedereen. U vraagt niks, wij draaien. Herinnert U zich deze nog? The songs from the sixties&seventies MondayMonday so good to be van the Mamma’s en the (...hé inderdaad, daar heb je dat zeepaardje weer…) Ruby Tuesday van The Stones well I might stretch you to Wednesday van David en Thursdays Child ook en Friday on my mind ook op Pin-Ups en Drive-in–Saturday en Lazy on a Sundays afternoon van The Kinks… ja vooral die laatste is loom van precies dat gevoel van September het tegengif voor de verstikkende sleur door het ritualiseren van de dingen die je moet doen. Eigenlijk net een beetje mee op gang gekomen en dan BOOM! Zeg maar Zen tegen het leven, enz enz zen Zen en het hele gedoe met hoofdletters inderdaad zwaar K, but as they say The Devil hides in the details, nou, volgens mij is het God hides in the details… o jee daar was het stokpaardje weer daar komt het glazen zeepaardje weer aangegaloppeerd op zun zeepaards elegant en statig en aandoenlijk tegelijk; soap-art zeepaard zegmaar raar raarder raarst of waren dat de pillen fukkk geen idee wat ik allemaal slik, heel veel murphine reken maar van yes.

Wie zit er nou op zun rug?